درد یمه دخپل ژوند سزایمه ستا خوشبويي مې د روح تنده ماتوي له مودو نه مروره بس دی پرېږده زوروره خلګ ځان ورباندی کوڼ کړي په یوه نیمه خبره درد یمه دخپل ژوند سزایمه ښه د مینې ډک سړی یې خو د مینې ناخبره ذره فکر درکې نشته مسلمان یې که کافره درد یمه دخپل ژوند سزایمه ستا په غم کې عمر تیر شو بې تعلیمه بې هنره ځه تا وګټله ښاد شې ځه ما بایله بختوره درد یمه دخپل ژوند سزایمه درد یمه دخپل ژوند سزایمه زه غلطي خپله منمه ما غلطي وکړه جانانه زما هسې دغه حال وو تا بیخي وکړه جانانه