گرځو لاپر ځمکه له اسمانه هغې افسوس یم، زۀ خپله هم ځان د هغې د پلار قاتل ګڼم. اوس زما لور کلنه ده، چې پارک گرځو لاپر ځمکه له اسمانه ته یې بوځم، نو ورته وایم: ورو ځه! منډې مه وهه، غورځېږې! هغه وايي: زما تېز تګ خوښیږي، زه به منډه وهم. زه یې چې ځواب واورم، وډار شم